Herkes sonbaharı yaşıyor sanki,
sonbahar hazan,sonbahar ayrılık..


günaydın, nasılsın dedim arkadaşıma,
iyim dedi ama bir tarafım acıyor sanki..dedi ve yüzünde acıyla gözlerime baktı.

bir arkadaşımsa bu yazıyı yazarken msnden bana yazıyor"ben gidiyorum"diyor..o da uşak'a veda ediyor..bavulunu hazırlarken bana akıtıyor gözyaşlarını..
ayrılıklara şahidim bu aralar,neyin işareti bu bilmiyorum.İçim durgun ne yazasım var ne de okuyasım,kimseyi dinleyecek halimde yok üstelik..dinliyormuş gibi yapıyorum sadece.Takip ettiğim tv dizileri bile bitmek bilmiyor,işkenceye dönüşüyor.Cep telefonumdan uzak durmaya çalışıyorum,meraklı sorulara yada sorunlara yanıt verecek dermanım yok,titreşimle gelen smsler veya nedensiz sadece "ben geldimm " diyerek gönderilen smslere mahal vermek istemiyorum.

İçimde ihtilaller var,soğuk ve durgun..
Elim kalem tutmuyor,yanıbaşımda duran kitabıma isteksizce bakıyorum..
dodo(muhabbet kuşum)konuyor kafama,saçlarımı çekiyor,kanatlanıp uçuyor,bağıra bağıra tekrar gelip saçlarımı gagalıyor,eğilip yüzüme bakıyor...gülümsüyorum
arkadaşım arıyor gel kahve içelim diyor..gülümsüyorum
nedensizce gülüyorum,mutlu olmayı seviyorum.
rüzgar esiyor çam ağaçlarının altında çayımın şekerini eritirken,saklanmış mektuplar uçuşuyor..gülümsüyorum.
merak ederseniz eğer;iyiyim,buralardayım.
elimde bir mum ışığıyla yönümü bulmaya çalışıyorum.kafamdaki sorular,sorunlara bir son vermeye..sadece güç toplamak istiyorum.Bazen insanlar en sevdiği arkadaşını bir aşkla kaybedebilir..başarılı olmayan bir yalancı  baharda dostluğa yol alabilir,bu hayatta herşey olabilir.peki ya her ikisinide başaramayanlar!!işte tek korkum bu!

bir sınav kağıdına yazılmış aşktı bizimkisi..notu kader verdi bize

kim bilir belki bir depresyon,belki bir sonbahar,belki bir rüya,belki..belki..

Aşkımız

Aşkımız iki gözlüklünün öpüşme çabasıydı;
Gözlükleri çıkarmak hiç aklımıza gelmedi.

Hiç düşündün mü belki
Belki, eline en yakışan takı benim elim.
Belki de en belli olacak yalan, benim söylediğim...
Belki ...

YILMAZ ERDOĞAN